Fluor

Na próchnicę?

W pewnym momencie zachłyśnięto się dobroczynną rolą fluoru w leczeniu próchnicy – rodzice zaczęli sięgać po pasty w niego wzbogacane, dzieci uczęszczały na fluoryzację w szkołach i przedszkolach. Uzyskiwano jednak odwrotny efekt – zęby stawały się bardziej podatne na próchnicę, a w organizmach maluchów zmniejszała się ilość wapnia. Dlaczego? Nie można bezkarnie zaburzać proporcji dostarczania wapnia i fluoru, które powinny się kształtować jak 1:1. Profilaktyka fluorowa powinna być stosowana racjonalnie, najlepiej w ramach oddzielonych w czasie fluoryzacji szkolnych, nie zastąpią one jednak prawidłowej diety i mycia zębów po posiłkach.

Rola

Fluor w naszym organizmie pełni nieliczne funkcje (co nie oznacza, że można go zaniedbać) – jest niezbędny do:

  • budowy kości – zwiększa ilość osteoblastów, a tym samym zwiększa masę kostną,
  • budowy zębów – tworzy fluoroaparatyty w szkliwie zębów odporne na działanie kwasów organicznych (zawartych w pożywieniu), a tym samym działa ochronnie na szkliwo i zębinę,
  • hamowania rozwoju w jamie ustnej drobnoustrojów.

Niedobór

Niedobór fluoru prowadzi do:

  • powstawania ubytków szkliwa,
  • zwiększa ryzyko rozwinięcia się próchnicy zębów i chorób przyzębia,
  • powoduje osteoporozę.

Nadmiar

Nadmiar fluoru łatwo zaobserwować w postaci przebarwień zębów (tzw. zęby cętkowane) – pojawiają się białe, brązowe lub czarne plamki.

Przyjmowanie dużych dawek fluoru (w rejonach silnego zatrucia środowiska) powoduje zatrucie, związane z poważnymi zaburzeniami w pracy organizmu ludzkiego. Dochodzi do:

  • zmian w beleczkowaniu kości i zębiny,
  • zahamowania części układów enzymatycznych,
  • zahamowania syntezy tyroksyny (hormonu tarczycy),
  • zahamowania przemian węglowodanów.

Symptomy ostrego przedawkowania fluoru:

  • czarne, smoliste stolce,
  • krwawe wymioty,
  • biegunka, senność,
  • omdlenia,
  • nadmierne ślinienie się,
  • nudności,
  • płytki oddech,
  • skurcze i bóle brzucha,
  • drżenie rąk,
  • nadmierne pocenie się,
  • łzawienie oczu,
  • osłabienie,
  • bóle i tkliwość kości,
  • uczucie sztywności stawów.

Ze względu na to, że nadmiar fluoru usuwany jest głównie przez nerki, ryzyko przedawkowania zwiększa się u osób z chorobami nerek.

Suplementacja

Stosowanie środków farmakologicznych zawierających fluor (najczęściej w postaci fluorku sodu) możliwe jest jedynie na zlecenie lekarskie. Suplementacja obarczona jest wysokim ryzykiem działań niepożądanych, np: zaostrzeniem dolegliwości stawowych, chorób nerek czy występowaniem owrzodzeń przewodu pokarmowego.

Źródła

Dobrymi źródłami fluoru jest:

  • woda pitna,
  • ryby morskie (spożywane z ośćmi np: sardynki),
  • herbata.

Śladowe ilości fluoru spotyka się w mleku i warzywach.

W Polsce dość często mamy problem ze zbyt dużym poziomem fluoru (w wodzie, z past, zanieczyszczonego środowiska) dlatego tak ważne jest aby wzbogacać naszą dietę o przetwory mleczne, produkty bogate w witaminę C i D – czyli produkty, które zmniejszają wchłanianie fluoru w organizmie.

Zdjęcie: Carlos Porto / FreeDigitalPhotos.net

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *